Al zestig jaar een écht team

Het is een gezellige boel in de voormalige pastorie aan De Markt. Stralend middelpunt zijn Corrie en Rudi Keuper, respectievelijk de levendige sfeermaker en de rust zelve. Omringd door hun dochters, schoonzoons en kleinkinderen wisselen ze over en weer (levens)verhalen uit met Gerard van den Hengel. Over zestig huwelijksjaren en de bijzondere felicitatie van Willem-Alexander en Maxima. Over het wel en wee van het dorp, over de kinderen en toekomstdromen. “Prachtig appartement heeft u”, deelt Van den Hengel een pluim uit. “Ooit heb ik hier bij de dominee in de huishouding gewerkt”, onthult de bruid. “Op de zolder ben ik toen nooit geweest. Dáár wonen we nu, sinds februari.” In hun jonge jaren beleeft het stel dwaze avonturen met Rudi’s brommer. Neem die keer dat Corrie in een supernauw rokje achterop zijn Kreidler zit, beide benen aan één kant. “Dat mocht niet, maar we waagden het erop. En ja hoor: politie achter ons aan.” Helemaal thuis in het buitengebied tussen Haaksbergen en Eibergen scheurt de bruidegom - met gedoofde lichten - het donkere Assinkbos in en weet te ontsnappen.

Geen cent te makken

Na hun huwelijk trekken ze in bij de ouders Scheggetman aan de Peddedijk. Hun oudste dochter Jacquelien is nog maar een baby als het prille gezinnetje grotere woonruimte krijgt aan de Eibergsestraat. Daar wordt hun jongste telg Lisette geboren. In 1970 verhuizen ze naar de Wiedenbroeksingel en van daaruit dus naar de pastorie. “Ja, jong getrouwd. We hadden geen rooie cent”, bekennen ze. Rudi, tot aan zijn pensioen vakman in de fijn-metaal, werkt véél over voor extra inkomsten. Corrie wijdt zich aan hun gezin. Ze maakt zélf alle kleding, dat scheelt ook al weer. “Volgens onze dochters hebben zij nooit gemerkt dat we het niet breed hadden.” Later volgt de bruid een opleiding tot verzorgende in de wijk. Op de fiets langs haar cliënten, het is haar lust en haar leven. Een verkeersongeval maakt echter een abrupt einde aan haar droombaan. “Stoppen na vijfentwintig jaar, verschrikkelijk vond ik het!”

De koning te rijk

Als hun dochters op volleybal gaan, brengen ze hun pa mee als ijverige vrijwilliger. Altijd bereid tot hand- en spandiensten. Zelfs volgt hij de opleiding tot scheidsrechter. Daarnaast heeft Rudi, net als zijn vrouw, oog voor kwetsbare dorpsgenoten. De koning te rijk voelt het diamanten paar zich met hun twee kleinkinderen Anne en Bram. Veel hebben ze op hun inmiddels volwassen oogappels gepast en nog steeds maken ze samen mooie herinneringen. In de tijden dat het met Corries gezondheid wat minder gaat, is Rudi haar steun en toeverlaat. “Ik heb een héél lieve man, een goedzak. Dat wil ik toch even kwijt!”, stelt ze. En omgekeerd? De bruidegom blijft steken bij “tja, tja” en een verlegen glimlach. Woorden, da’s niet zijn sterkste kant. Hij uit zijn liefde voor haar door er gewoon te zijn als zij hem nodig heeft.