Diamanten bruidspaar Stuivenberg

Zoals altijd is Gerard van den Hengel benieuwd hoe Geurt Stuivenberg (81) en Marijke Bakker (80) elkaar hebben gevonden. Ze weten het nog als de dag van gisteren. “Dat was in 1964, in het cafetaria bij mij om de hoek”,  onthult de bruidegom. “Meteen spraken we af om met Hemelvaart samen weg te gaan met de brommer.” Opgeleid op de textielschool werkt hij destijds in de weverij van J.F. Scholten & Zoon. Zij is ponstypiste bij Signaal (nu Thales). Onverwacht snel krijgt het stel woonruimte aangeboden. Een eengezinshuis aan de Losserse Leliestraat, behorend  tot een door Geurts werkgever gefinancierd nieuwbouwproject. Een lot uit de loterij! “Maar dan moesten we héél snel trouwen, want samenwonen was er niet bij in die tijd!” Hartstikke jong zijn ze nog. “ ‘Is je moeder thuis?’ Hoe vaak ze me dat toch vroegen als ik de deur opendeed…”, schaterlacht de bruid. Als zij na twee jaar zwanger is van dochter Martine, moet Marijke stoppen met werken. De geboorte van nóg een meisje, Diane, maakt het gezin Stuivenberg compleet.

Niet moeten doen….

Inmiddels heeft Geurt een baan bij Kattenpoel Afbetalingen. Een bedrijf waar je destijds allerlei spullen kunt kopen op de pof. Van tapijt en gordijnen tot radio of stijlvol kostuum. “Wekelijks ging ik bij de klanten langs om geld te innen”, legt hij uit. “Bijzonder werk, waarbij ik veel mensenkennis heb opgedaan. Daar had ik later profijt van.” Ook maakt hij kennis met het vak woning-stofferen. “Tapijt leggen, gordijnen ophangen, trappen bekleden. Al gauw dacht ik ‘dat kan ik ook wel voor mezelf…’” Hun eerste eigen zaak beginnen ze aan de Blankenburgerstraat in Haaksbergen: Stoffenhuis Marijke. Zelf kleding maken is destijds een hype. En bovendien Marijkes eigen grote passie. Onder de naam Hagozon (gordijnen, tapijten, zonwering) openen ze hun tweede zaak aan de Molenstraat. Het gaat goed, tót de overname van woonwinkel Veldhuis, toen gevestigd in het spraakmakende pand Op den Claver, “Dat hadden we niet moeten doen”, verzucht Geurt. “Een té grote stap?”, concludeert de burgemeester. Zwijgend knikken ze ‘ja. In de Veldmaat zetten ze Hagozon voort in afgeslankte vorm. Want bij de pakken neerzitten, past niet bij ze.

Omi en opi

Vijf kleinkinderen heeft het diamanten paar. Gerard van den Hengel bekijkt een fotocollage van de vier achterkleinkinderen, een cadeau voor hun huwelijksdag. “Ik kan zomaar volschieten als ik die kleintjes zie. Zo veel liefde voel ik voor ze, daar heb ik geen woorden voor”, bekent omi Marijke. Ook opi Geurt is trots op ze. Hij vertelt dat hij al veertig jaar tennist met dezelfde Haaksbergse vriendenclub. “Op maandagavond. Balletje slaan, gezelligheid, biertje. De groep is héél hecht. Ik ben de oudste”, aldus de vitale tachtiger. “U bent een gezegend mens met zo’n goede gezondheid”, vindt de burgemeester. En dat beseffen ze maar al te goed…